شیوه نگارش مطالب علمی - بخش یکم - مطالب کلی

But in science the credit goes to the man who convinces the world, not to the man to whom the idea first occurs. - Darwin
در علوم، امتیاز به کسی تعلق می گیرد که دنیا را متقاعد کند؛ نه به کسی که این تفکر اول به ذهنش رسیده. - داروین

- نوشته اهمیتش بسیار پیچیده تر از سخنرانی و صحبت و ارایه است.

در تدوین یک مطلب باید به نکات زیر دقت شود:
خواننده مطلب کیست:
وقتی تصوری از خواننده داشته باشیم، باید با توجه به آن جزییات را بیان کنیم.

گرامر:
یک نوشته از اصولی پیروی می کند که به این اصول گرامر می گویند. چنانچه جمله کوتاه انتخاب شود باعث می شود خود به خود گرامر رعایت شود. جملات متن نباید یکسان و یک اندازه باشند. حتی پاراگراف های یک اندازه هم پسندیده نیست. پس در نوشته باید تنوع وجود داشته باشد و لحن صحبت هم نباید یکنواخت باشد.
در متن ها بخش های آن را از هم جدا کرده (پاراگراف) و در هر پاراگراف در مورد یک موضوع صحبت می کنیم همانطور که یک ماژول تک کاره می باشد در مورد پاراگراف هم همینطور است.

سیاست متن:
در نوشتن متن، سیاست باید مشخص باشد، مثل کوبنده، انتقادی و ...
متن های کوبنده در مباحث علمی به هیچ وجه قابل قبول نیست.

زبان بیان مطالب:
الف) دقیق باشد: یک مفهوم فقط به یک شکل قابل بیان باشد و از بین چند مفهوم، باید دقیق ترین انتخاب شود.
You cannot say exactly the same thing in the different ways - Arnold Bennett
ب) روشن باشد: مطالب اضافی بیا نشوند و مطلب نباید مبهم بشود.
پ) آشنا باشد.
ت) روان باشد.
ث) مستقیم درک باشد: بدون طنز و تهدید باشد و تعارف هم نداشته باشد.
ج) مختصر و مفید باشد: جملات پوچ و هیچ حذف شود و جملات بلند را کوتاه کنیم و این روال را دنبال کنیم.

مثال یک جمله مبهم:
the antenna worked well under passing clouds
آنتن در زمان گذشتن ابر ها خوب کار می کند.
سوالاتی مطرح می شود مثل اینکه آیا آنتن همیشه خوب کار می کرد؟ یا وقتی ابرها می گذشتند خوب کار می کرد؟ یا ...

مثال یک جمله که مستقیم درک نمی باشد:
We will knock heads together and figure out a solution
ما کله هامون رو به هم می کوبیدیم تا یک جواب پیدا شود.

The whole of science is nothing more than a refinement of everyday thinking - Albert Einstein
همه علوم چیزی جز بازنویسی و بهبود دادن تفکرات روزانه نیست - آلبرت انیشتین